NA 2 dagen in de bus te hebben gezeten aangekomen in Luang prabang in noord Laos.

Soleil opzoeken even iets eten film kijken en slapen, was ik wel aan toe!!

Volgende ochtend wakker worden met een beetje een raar gevoel in mijn buik.

Even naar het toilet, nou laat dat even maar weg.

Ik ben er het eerste uur niet meer afgeweest, omdat we veel te doen hebben een norrit nemen en op pad.

Naar Big Brother mous, dit is een organisatie die leerboeken ontwikkeld voor kinderen op het platteland om engels te leren.

We gaan naar 2 dorpen dicht bij elkaar om de boeken uit te delen.

Door alle gulle mensen die mij geld hebben meegegeven konden we ruim 200 boeken kopen.

Met een tuk tuk door de jungle, daar aangekomen geen kinderen.

Nog geen 5 min later lopen er ruim 200 kinderen om ons heen.

We gaan richting schoolplein delen ballonnen uit die we mee hadden genomen.

alle kinderen hangen om ons heen en willen aandacht en natuurlijk een ballon.

We doen een aantal spelletjes en degene die wint krijgt een boek.

We deden zelf natuurlijk ook mee, en raad eens wie er natuurlijk als eerste af is.

Het grootste kind van allemaal genaamd: lieke!!

Gelukkig was ik niet alleen want mijn straf was dat ik rond moest lopen als een kip.

Samen met 4 of 5 kinderen achter mij aan werden we hard uitgelachen, en gelijk hebben ze!!

Daarna de boeken uitgedeeld, ze waren er zo blij mee dat ze er meteen in begonnen te lezen.

Het is heel moelijk om te omschrijven wat voor gevoel je op dat moment hebt.

Het beste is denk ik, nee sorry geen woorden voor!!!

Soleil heeft wel 10 keer tegen me gezegd dat ze dit geweldig vond om mee te maken, en ik sluit me bij haar aan.

Ze gaat zelf vrijwilligerswerk doen in Cambodja.

Dit is een project van een nederlandse vrouw, het leek me leuk om daar ook even langs te gaan en te kijken wat hun nog nodig hebben.

Na deze grandioze dag op naar Vang Vieng.

Dit is een stadje waar je kan tuben.

Dit houd in dat je op een grote binnenband van een vrachtwagen de mekong afgaat en om de zoveel meter zit er een kroegje.

Je krijgt een touw toegeworpen en ze halen je binnen en klim je omhoog.

Dan krijg je een borrel en kun je van een kabelbaan, grote swing of glijbaan af.

Dit is heel hoog en doodeng, het waren 4 zware dagen!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

De busreis hierheen van Luang prabang was erg sopeltjes.

Het was een minibus voor 11 personen, we zaten er al met 8 personen in en hij wou er lekker nog even 5 bij in proppen met alle rugtassen.

Hij zegt tegen mij 4 pers op deze bank.

Mijn natuurlijk lieve, leuke, aardige en begrijpende reactie was dan ook

NO NO NO NO NO!!!!!!!! ik heb geen 15 dollar betaald om met nog meer plakkerige en zweterige toeristen in een busje gepropt te zitten.

Achteraf gezien was het misschien een beter idee geweest.

Het ging namelijk zo: een koekejes blik met toeristen, de deur dichtsmijten en gaaaaaaaan.

Ik denk dat de chaufeeur goed gespierde bene heeft want hij was erg goed in knetterhard het gaspedaal in te trappen.

EN net voordat we het ravijn in zouden storten knetterhard te rem in trappen.

Na 2 uur gooide hij de schuifdeur open en er vielen een aantal wit gekleurde toeristen uit het busje.

Na de pauze bedacht om maar de gordel om te doen.

Dit scheelde wel iedereen zat op het eindpunt nog op zijn eigen plek.

Je kunt het een beetje vergelijken met die groen achtbaan in Sixflags, ik weet de naam even niet meer.

Maar dan 6 uur achter elkaar, was erg leuk.................

In Vang Vieng aangekomen hadden we nog geen hostel, Soleil ging rondrennen op zoek naar een en ik bleef lekker op mijn kont zitten bij de tassen.

Het was denk ik 8 uur s avonds en ik heb mijn ogen uitgekeken, iedereen was dronken en liep te zingen en te schreeuwen over straat.

Liek bereid je mar vast voor morgen loop jij er ook zo bij.

NOu dat kwam iets eerder dan gedacht.

Naar het hostel evne eten en het stadje verkennen.

We waren aardig moe en zeiden tegen elkaar, okee 1 drankje en dan vroeg naar bed........

Ja vroeg was het zeker alleen was het in de ochtend, het was zo gezellig dat we de kroegjes zijn uitge...... ja dat ja

En om half 5 een heel klein beetje en dan bedoel ik ook een heel klein beetje aangeschoten op bed gevallen.

Volgende dag met een kater ontbiijten.

Mijn geluk kon niet op, bij bijna alle restaurantjes draaien ze de hele dag door Friends en hebben ze van die lounche banken.

Laat dat nu mijn favoriete serie zijn en op die banken heb ik ook niets op tegen.

Heerlijk om over je kater heen te komen.

Wat ik ook nog wel een leuke ervaring vond was om het ziekenhuis eens even van binnen te bekijken.

Ik had namelijk de 2 dag een splinter in mijn voet en die heb ik er niet goed uitgehaald.

Het water in de rivier en liekje met haar tengels helpt ook niet echt mee.

Dus lieke had een dikke vette onsteking onder haar voet en dat ging niet over.

Dus voor we naar Pakse gingen even langs de emergency room in Vang Vieng.

Even testen of ze wel echte dokters zijn, na een megagat te hebben geknipt in mijn voet een watje erop, antibiotica en met een lacherig gezicht schoppen ze je het ziekenhuis uit.

Succes ermee!!!!!!!

Dus ik loop nu al een tijdje rond als een kreupel musje.

Nee hoor valt best mee, ik probeer alles te doen maar het gaat gewoon iets langzamer.

Tot ziens Vang Vieng op naar Pakse!!!!!