We zijn in Ho Chi Minh City.

Dit is werkelijkwaar de meest chaotische stad die ik ken.

Gelukkig heb ik vorig jaar al kunnen oefen met de weg oversteken.

Dus het gaat aardig, het blijft altijd een verassing of je heel aan de overkant komt zonder een brommer in je nek.

Het is hier best wel warm en dat druk ik nu nog zachtjes uit.

Elk riviertje of plas die ik tegenkom heb ik de neiging om in te gaan liggen.

Maar dat staat ook een beetje raar zo'n Hollands meisje wat lekker zit te badderen in een plas.

Laten we dat maar overslaan.

Oplossing: een stukje lopen en weer ergens gaan zitten en volgieten met water.

Ik ben maar opgehouden met tellen hoe vaak ik al op zo'n fijn gat in de grond heb gehangen.

Loop nu achter zo'n gids aan naar 3 bussen waar alle toeristen met TE korte broeken, TE witte benen en een vuurrood hoofd voor de bus staan te dringen.

Dan heb ik het nog niet gehad over de mooie witte sokken tot onder de knie in sandalen,

3 camera's om hun nek,

een grote rugzak met allemaal zooi die je niet nodig hebt maar voor de zekerheid toch maar meeneemt want je weet maar nooit!!!

het shirt in de broek en die dan lekker hoog optrekken tot onder de oksels.

Ik loop achter aan de groep en moet heel hard lachen om dit tafereel.

Dus ook om mijzelf want ik loop ook in die groep, zonder de dingen die ik net heb opgenoemt natuurlijk want ik ben een backpacker en geen toerist!!!!!!

De mensen kijken me dan ook een beetje raar aan, waarom loopt ze zo te lachen in haar eentje.

Gister was ik ook al zo'n toerist, ik had de hele dag al gelopen en had net 3 uur doorgebracht in het War Museum.

Dit is echt verschikkelijk om te zien, hoe die mensen het elkaar moeilijk hebben gemaakt en wat voor gruwel dingen ze elkaar aandoen.

Na dit allemaal te hebben gezien had ik geen zin meer om te lopen.

Op de fietstaxi gestapt, weer om mezelf moeten lachen De Supertoerist!!!

Ach je meten alles doen en proberen in dit land.

Wat het nog leuker maakte was dat deze man niet kon fietsen.

Meerdere stoepranden hebben we meegenomen en als toetje nog even een brommer.

Eigenlijk denk ik dat hij gewoon bezopen was.

Om weer even op mijn verhaal van de bus terug te komen, ik dwaal namelijk een beetje af.

We zijn naar de Cu Chi tunnels geweest, dit is iets wat je gewoon moet hebben gezien.

We hadden een goeie gidds en hij vertelde ons de kant van de Vietnamezen.

De tunnels moet je ook ervaren dus zijn de mensen die wouden 50 meter door de tunnles gekropen.

Het is ongelovelijk dat 16.000 Vietnamezen daar voor ruim 20 jaar hebben geleefd.

Onder de grond en ze hadden bijna alles wat ze nodig haden.

Door gegaan naar Hue, dit is in het midden van Vietnam.

Geweldig stadje, veel mensen ontmoet en samen alles gezien wat Hue te bieden heeft.

Was zeer gezellig!!!!!!!!!!!!!!!

Bijna iedereen gaat door naar Hanoi, laat ik daar nu ook toevallig heen gaan.

Hanoi zelf is niet zo leuk, eigenlijk niets aan.

De dingen erom heen zijn geweldig, Halong Bay is toch een van de zeven wereldwonderen en zeker bijzonder.

SAPA!!!

Dit is in het noorden en daar kun je geweldige trekkingen doen.

Met de nachttrein naar Sapa, je ziet niet veel maar dit moet je een keer meemaken.

De trekking was best heftig, steil, rotsen, afgronden, paden zo smal als je voeten, rivieren.

Na de eerste dag eten komen we aan bij een homestay, dit beteknd dat je bij de mensen eet en slaapt.

Oh en ik vergeet het belangrijkste: Risewine drinken!!!!!!!

Dit is een soort jenever shot achtig iets in combinatie met een biertje was erg goed.

Iedereen lag dan ook al in coma voordat onze hoofden de kussens raakten.

Na 2 dagen door de jungel lopen was er toch enige vorm van spierpijn.

Sapa was de beste manier om Vietnam af te sluiten.

Dit is een plek waar ik wel voor een maand heen wil, een rugzak vol met boeken.

Leren hoe hun leven is, leren koken, weven in de rijsvelden werken.

En natuurlijk hoe je Risewine moet maken!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ga weer een poging doen voor foto's maar ik beloof niets

Daaaaaaaag Vietnam